ประเทศไทย เป็นประเทศเกษตรกรรมสืบเนื่องติดต่อกันมาช้านานหลายร้อยปี ดังมีคำกล่าวในศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงมหาราช สมัยสุโขทัย ว่า
แต่ในปัจจุบัน พื้นที่เกษตรกรรมลดลง เพราะภาพธุรกิจขยายตัวจำนวนประชากรเพิ่มขึ้น ทำให้เกิดแรงกดดัน ขยายพื้นที่เกษตรสู่พื้นที่สูง จึงมีการบุกรุกต้นไม้ทำลายป่า ประกอบกับการใช้ที่ดินเพาะปลูกกันมานานโดยมิได้มีการดูแลบำรุงรักษา จึงเกิดปัญหาการ ชะล้างพังทลายของหน้าดินต่อเนื่องกันมาจึงถึงขึ้นวิกฤตในพื้นที่ของประเทศทั้งภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคใต้และภาคกลาง ถึง ๑ ใน ๓ หรือประมาณ ๑๐๗ ล้านไร่ ทำให้พื้นดินเสื่อมโทรมแห้งแล้ง
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงตระหนักถึงอันตรายร้ายแรงจากปัญหาดังกล่าว เช่น ความยากจนของเกษตรกรที่ประกอบอาชีพไม่ได้ผล เกิดภัยธรรมชาติ นำความเดือดร้อนมาสู่อาณาประชาราษฎร์ ด้วยน้ำพระราชหฤทัยเมตตาห่วงใยในทุกข์สุขของพสกนิกร และพระราชปณิธานที่จะทรงบำบัดทุกข์บำรุงสุขของทวยราษฎร์ จึงทรงพระอุตสาหะวิริยะคิดค้นหาวิธีแก้ปัญหาดินและน้ำ
ด้วยพระปรีชาญาณ และด้วยสายพระเนตรยาวไกล ทรงศึกษาและวิเคราะห์พบว่า "หญ้าแฝก" มีรากยาวยึดติดดินได้ดี สามารถใช้ประโยชน์ในการอนุรักษ์ดินและน้ำได้ดี ทั้งยังเป็นนพืชที่ช่วยรักษาสภาวะแวดล้อม ใช้ทำประโยชน์อื่นได้