เป็นหวายที่ลำต้นยาว เลื้อยปีนป่าย มี cirrus เป็นหวายชนิด dioecious ให้ช่อดอกเป็นแบบ hapaxanthic เกล็ดหุ้มผลเรียงไม่เป็นระเบียบ
หวายในสกุลนี้ ได้แก่
(๑ ) หวายตะค้าน้ำ (C. axillaris Becc.)
(๒ ) หวายขี้ผึ้ง (C. blumei Becc.)
(๓ ) หวายแส้ม้า (C. bousigonii Becc.)
(๔ ) หวายตะค้าทอง (C. caesius Bl.)
(๕ ) หวายจากเขา (C. castaneus Griff.)
(๖ ) หวายขี้เหร่ (C. densiflorus Becc.)
(๗ ) หวายขม (C. diepenhorstii Miq.)
(๘ ) หวายขม (C. erectus Roxb.)
(๙ ) หวายพังกา (C. erinaceus (Becc.) Dransfield)
(๑๐) หวายหนามขาว (C. floribundus Griff.)
(๑๑) หวายหิน (C. insignis Griff.)
(๑๒) หวายเล็ก (C. javensis Bl.)
(๑๓) หวายผิวเบาะ (C. kerrianus Becc.)
(๑๔) หวายโป่ง (C. latifolius Roxb.)
(๑๕) หวายกำพวน (C. longisetus Griff.)
(๑๖) หวายข้อดำ (C. manan Miq.)
(๑๗) หวายขี้ไก่ (C. myrainthus Becc.)
(๑๘) หวายช้าง (C. ornatus Bl.)
(๑๙) หวายดำ (C. oxleyanus Teijsm. et Binn.)
(๒๐) หวายขริง (C. palustris Griff.)
(๒๑) หวายหอม (C. pandanosmus Furt.)
(๒๒) หวายงวย (C. peregrinus Furt.)
(๒๓) หวายขี้เหร่ (C. radulosus Becc.)
(๒๔) หวายขี้เสี้ยน (C. rudentum Lour.)
(๒๕) หวายกำ (C. scipionum Lour.)
(๒๖) หวายทราย (C. speciosissimus Furt.)
(๒๗) หวายขมนา (C. viminalis Willd.)
(๒๘) หวายหัวเดียว (C. sp. aff. setulosus)
ที่มา : จากหนังสือวิทยานิพนธ์ "ลักษณะสัณฐานวิทยาของหวายในประเทศไทย" โดย สุชาติ โภชฌงค์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์