Strontium
(Sr)
สทรอนเชียม

เลขอะตอม 38 เป็นธาตุที่ 4 ของหมู่ IIA ในตารางธาตุ จัดเป็นโลหะและโลหะอัลคาไลน์เอิร์ท
น้ำหนักอะตอม 87.62 amu
จุดหลอมเหลว 770 ํc
จุดเดือด 1380 ํc
ความหนาแน่น 2.6 g/cc ที่ 20 ํc
เลขออกซิเดชันสามัญ +2

การค้นพบ

Crawford แห่ง Edinburgh (Scotland) เป็นคนแรกที่ค้นพบธาตุสทรอนเซียมในปี ค.ศ. 1970 แต่ก็มีปรากฎหลักฐานว่า William Cruilshank (ชาวสก๊อตเช่นกัน) ได้ค้นพบธาตุนี้ก่อนในปี ค.ศ. 1787 เขาทั้งสองต่างทำการวิเคราะห์แร่ strontianite (SrCO3) ที่พบใน strontian (Scotland)

Sir Humphry Davy ในปี ค.ศ. 1808 สามารถสกัดธาตุนี้ได้ โดยนำของผสมของสทรอนเซียมไฮดรอกไซด์หรือคลอไรด์ที่ขึ้นกับเมอร์คิวริกออกไซด์ (HgO) มาแยกสลายด้วยไฟฟ้า โดยใช้ปรอทเป็นคาโทด

ชื่อของธาตุนี้มาจาก strontian (Scotland) ซึ่งเป็นแหล่งที่พบแร่ของธาตุนี้ในขณะนั้น

การใช้ประโยชน์

ธาตุสทรอนเซียมใช้ประโยชน์ทำนองเดียวกับแคลเซียมและแบเรียม ประกอบกับเป็นธาตุที่หาได้ยากกว่ามาก (และมีราคาแพงกว่า) การผลิตสทรอนเซียมเพื่อมุ่งใช้ประโยชน์จึงมีน้อยมาก อย่างไรก็ตามก็มีการใช้ Sr เป็นตัว "getter" บ้างในหลอดสูญญากาศ

ความเป็นพิษ

สทรอนเซียมมีบทบาทต่อการเผาผลาญอาหาร (metabolism) ของร่างกายคล้ายคลึงกับแคลเซียม จึงไม่เป็นพิษ (หรือเป็นพิษในเกณฑ์ต่ำมาก) ต่อร่างกาย สมบัติประการนี้ตรงข้ามกับแบเรียม ซึ่งสารประกอบที่ละลายได้เป็นพิษต่อร่างกาย
ผู้เขียน : ดร.ชัยวัฒน์ เจนวาณิชย์
ที่มา : รวบรวมจาก หนังสือสารานุกรมธาตุ