หวายไทย
หวายเป็นพืชตระกูลปาล์มที่มีลำต้นยาวมาก คนไทยผูกพันกับพืชชนิดนี้มานาน และมีบทบาทต่อชีวิตของผู้คนมาถึงปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม เป็นเพราะสัดส่วนการเจริญเติบโตของหวายในธรรมชาติ กับความต้องการใช้เป็นไปในลักษณะไม่สมดุล ทำให้ปริมาณหวายในธรรมชาติมีน้อยลง
ที่ผ่านมามีการศึกษาเรื่องหวายอย่างจริงจัง โดยรองศาสตราจารย์อิศรา วงศ์ข้าหลวง แห่งภาควิชาชีววิทยาป่าไม้ คณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หวายที่พบจะมากที่สุดในภาคใต้ จากการศึกษามีมากกว่า ๔๐ ชนิดขึ้นกระจายในพื้นที่หลายจังหวัด โดยพบมากในท้องที่ป่าดิบชื้นทั้งที่ราบจนถึงยอดเขาสูง สำหรับหวายที่พบในประเทศไทยมี ๖ สกุลด้วยกัน แต่ที่พบมากที่สุดคือสกุลคาลามัส ชนิดของลำหวายที่พบมีตั้งแต่ ๓ เซนติเมตร ถึง ๑๕ เซนติเมตร ชนิดของหวายที่พบมากของไทย ได้แก่ หวายกำพวน หวาย ขี้เสี้ยน หวายน้ำ และหวายเดาใหญ่ ๓ ชนิดแรกมีความสำคัญทางเศรษฐกิจมาก นอกจากนี้ หวายที่มีความต้องการของผู้ใช้มากคือ หวายตะค้าทอง หวายข้อดำ และหวายน้ำผึ้ง
จากรายงานของรองศาสตราจารย์อิศราระบุว่า สาเหตุที่หวายในธรรมชาติลดลงอย่างมากนั้น เป็นเพราะในประเทศไทยมีการตัดหวายจากธรรมชาติอย่างเดียว ไม่มีการปลูกสร้างสวนหวายแต่อย่างใด
งานศึกษาเรื่องหวายที่ดำเนินงานมาแล้ว สรุปได้ดังนี้คือ
เริ่มจากสำรวจและรวบรวมชนิดของหวาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งชนิดที่มีประโยชน์และส่อว่าจะมีคุณค่า