หวายในสกุล Daemonorops Bl.
มีทั้งขึ้นเป็นกอ และเป็นลำเดี่ยวๆ เลื้อยเป็นลำยาวหรือมีลำต้นสั้นๆ กาบหุ้มลำส่วนมากมีหนามหนาแน่น knee มีหรือไม่มี อวัยวะปีนป่ายเป็นแบบ cirrus ไม่มี flagellum ใบย่อยเรียงตัวแบบตรงข้าม เยื้อง สลับ หรือเป็นกลุ่ม ช่อดอกมีกาบรองรับ ๑ อัน ซึ่งรองรับช่อดอกไว้เกือบทั้งหมด ช่อดอกย่อยสั้นกว่ากาบรองรับ ดอกเพศผู้ประกอบด้วยกลีบเลี้ยง ๓ กลีบ เชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วย กลีบดอก ๓ กลีบ เกสรตัวผู้ ๖ อัน โคนเชื่อมติดกัน เกสรตัวเมียมีขนาดเล็กเป็นหมัน ดอกเพศเมียมีขนาดใหญ่กว่าดอกเพศผู้ มีลักษณะเหมือนกันแต่อับเรณูไม่มีละอองเกสร

หวายในสกุลนี้ ได้แก่

(๑) หวายน้ำ (D. augustifolia (Griff.) Mart.)
(๒) หวายพนขี้เป็ด (D. didymophylla Becc.)
(๓) หวายจาก (D. grandis (Griff.) Mart.)
(๔) หวายนั่ง (D. kunstleri Becc.)
(๕) หวายพนขนหนอน (D. sabut Becc.)
(๖) หวายขี้แดง (D. schmidtiana Becc.)
(๗) หวายเคี่ยม (D. tabacina Becc.)
(๘) หวายตาปลา (D. verticillaris(Griff.) Mart.)

ที่มา : จากหนังสือวิทยานิพนธ์ "ลักษณะสัณฐานวิทยาของหวายในประเทศไทย" โดย สุชาติ โภชฌงค์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์