โดยทั่วไปการนำน้ำเสียที่ผ่าน การบำบัดแล้วกลับมาใช้อีก สามารถแบ่งได้เป็น ๗ ประเภทดังต่อไปนี้

๑. นำกลับมาใช้ในการชลประทาน ทางการเกษตร (Agricultural Irrigation) เช่น ในฟาร์ม สวนผลไม้ สวนเกษตร เป็นต้น

๒. นำกลับมาใช้รดน้ำต้นไม้ (Landscape Irrigation) เช่นในสนามกอล์ฟ เกาะกลางถนน สวนสาธารณะ เป็นต้น

๓. นำกลับมาใช้ในโรงงานอุตสาหกรรม เช่นใช้กับ Cooling Tower หม้อน้ำ ใช้ในกระบวน การผลิตหรือในการก่อสร้าง เป็นต้น

๔. นำกลับมาใช้โดยการอัดกลับสู่ชั้นน้ำบาดาล (Ground Warter recharge) เพื่อให้คงปริมาณน้ำบาดาลไว้ ป้องกันปัญหาน้ำบาดาลเค็ม (Salt Water intrusion control) และป้องกันดินทรุดตัว เป็นต้น

๕. เพื่อการสันทนาการ และสิ่งแวดล้อม เช่น ส่งกลับลงสู่สระน้ำ ทะเลสาบ บ่อเลี้ยงปลา เป็นต้น

๖. ใช้ในกิจการเทศบาลชุมชน เช่น ดับเพลิง ห้องสุขาสาธารณะ เป็นต้น

๗. ใช้ในการประปาและอุปโภค บริโภคไม่ว่าจะเป็น โดยทางตรงหรือทางอ้อมซึ่งทางตรงคือส่งเข้าเส้นท่อประปาเลยหรือทางอ้อมก็คือปนเข้าไปในน้ำดิบของคลองประปาหรืออ่างเก็บน้ำที่จะใช้ผลิตน้ำประปา เป็นต้น

สำหรับการทดลองนี้จะเป็นการนำน้ำเสียที่ผ่านการบำบัดแล้วมาใช้ในการอุปโภคบริโภคหรือนำกลับมาใช้ในลักษณะน้ำประปา ซึ่งการนำกลับใช้ในระบบประปา มี ๒ ทางคือ ทางตรงและทางอ้อม

ก) โดยทางตรง การตัดสินใจที่จะนำน้ำเสียที่ผ่านการบำบัดแล้วมาบริโภคโดยตรง จะต้องกระทำด้วยความรอบคอบอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นการใช้ในภาวะฉุกเฉินหรือใช้เป็นระยะเวลายาวนาน โดยเฉพาะกรณีหลังแล้วผลกระทบในระยะยาวอาจเกิดขึ้นได้จากการที่ร่างกายรับเอาส่วนผสมของสารปนเปื้อนทั้งอินทรีย์สารและอนินทรีย์สารที่มีอยู่ในน้ำ แม้ว่าจะได้รับการบำบัดมาอย่างพิถีพิถันที่สุดแล้วก็ตาม ทั้งนี้เนื่องจากแม้ว่าเทคนิคการวิเคราะห์คุณภาพน้ำ จะได้รับการพัฒนาไปอย่างมากแล้วก็ตาม แต่ก็ยังเป็นเพียงเศษเสี้ยวของสารปนเปื้อนในน้ำเท่านั้นที่จะสามารถวิเคราะห์ผลออกมาได้ เนื่องจากเครื่องมือวิเคราะห์ยังมีขีดจำกัดอยู่หรืออันตรายจากสารบางอย่างที่ยังไม่ผ่านการศึกษาหรือยังยืนยันไม่ได้ เช่นนี้เป็นต้น

ข) โดยทางอ้อม เป็นแนวทางหลีกเลี่ยงการใช้ในระบบประปาโดยตรง เนื่องจากเหตุผลในแง่ของความปลอดภัยและปัญหา สุขภาพของผู้บริโภคที่อาจจะตามมาได้ตัวอย่างการใช้โดยทางอ้อมเช่นส่งน้ำที่ได้รับการบำบัดอย่างดีแล้วคืนสู่อ่างเก็บน้ำที่เป็นแหล่งน้ำดิบของการผลิตน้ำประปา เช่น ที่มลรัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา โรงบำบัดน้ำ เสียเมือง Manassas มลรัฐเวอร์จีเนีย ปริมาณบำบัด ๕๖.๗๗๕ ลบ.ม/วัน (๑) เป็นโรงบำบัดที่ได้มาตรฐาน ชั้นเยี่ยมด้วยระบบทันสมัย สามารถปล่อยน้ำทิ้งโดยตรงลงสู่ Occoquan Reservoir แหล่งน้ำดิบหลักสำหรับประชากรมากกว่า ๖๖๐,๐๐๐ คน

งานวิจัยเกี่ยวกับการนำน้ำเสียกลับมาผลิตเป็นน้ำประปา ส่วนใหญ่มุ่งไปที่การนำกลับมาใช้โดยทางอ้อม ซึ่งสารปนเปื้อนที่ต้องมุ่งเป็นประเด็นในการพิจารณามากที่สุดคือ

๑. ไวรัส

๒. สารอินทรีย์ รวมทั้ง ยาฆ่าแมลง (Pesticides)

๓. โลหะหนัก

การอนุญาตนำน้ำดังกล่าวกลับมาใช้ดื่ม ต้องเป็นไปด้วยความรอบคอบเป็นพิเศษ โดยพิจารณาประเด็นที่สำคัญ ๓ ประการ ข้างต้น โดยทั่วไปเพื่อให้ได้น้ำคุณภาพดีพอที่จะใช้ดื่มได้ตามมาตรฐาน จึงต้องใช้กระบวนการพิเศษซึ่งมัก จะได้แก่ การกำจัดความขุ่น, การกำจัดสาร nutrient, recarbonation, การกรองทราย, การกรองด้วยถ่านกัมมันต์ (activated carbon adsorption). Reverse osmosis, และฆ่าเชื้อด้วยคลอรีน/และ/หรือโอโซน

เป็นการแน่ชัดว่าด้วยกระบวนการและเทคโนโลยีอันทันสมัย ทำให้สามารถผลิตน้ำที่ผ่านการบำบัดขั้นต้น และขั้นสองจากโรงบำบัดน้ำเสียแล้ว ให้เป็นน้ำใช้ได้หลายประเภทตามที่ต้องการ อย่างไรก็ตามความเป็นไปได้ ของโครงการขึ้นอยู่กับความยอมรับของผู้ใช้และค่าใช้จ่ายที่ต้องเสียไป