|
ชื่อวิทยาศาสตร์ Anogeissus acuminata Wall.
var. lanceolata Clarke
ชื่อวงศ์ COMBRETACEAE
ชื่ออื่น หมากเปียก เบน เหียว แหว เอ็มมอญ เอ็นลื่น
ลักษณะทั่วไป
ไม้ต้น ขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ผลัดใบช่วงสั้น สูง ๑๕-๒๕ เมตร ลำต้นเปลา ตรง เปลือกสีเทาจนถึงน้ำตาลดำ แตกเป็นสะเก็ดเล็ก ๆ ทั่วไป ใบ เป็นใบเดี่ยวติดเรียงสลับ ทรงใบรูปรีแกมรูปหอก โคนใบสอบแคบ ปลายใบเรียวแหลม เนื้อใบค่อนข้างบาง ท้องใบและขอบใบมีขนนุ่มยาว ๆ สีเทาอมเหลือง หรือบางทีออกสีเงิน ดอก ออกเป็นช่อเดี่ยวตามง่ามใบ รวมกันเป็นกลุ่มกลม วัดผ่าศูนย์กลางประมาณ ๑.๕ ซม. ดอกย่อยมีขนาดเล็ก สีเหลือง เป็นดอกสมบูรณ์เพศ โคนกลีบรองดอกติดกันเป็นหลอดเรียว ปลายหลอดแผ่กว้างแยกเป็น ๕ แฉก
ด้านในมีขนยาว ๆ ทั่วไป ไม่มีกลีบดอก เกสรผู้ ๑๐ อัน เรียงตัวเป็น ๒ วง
|
ผล เล็ก รูปรี มีปีกหรือครีบออกทางด้านข้าง ๒ ปีก ส่วนบนเป็นติ่งหรือเป็นหางยื่น ผลอยู่รวมกันเป็นก้อนกลม วัดผ่าศูนย์กลางประมาณ ๑๕ มม.
การกระจายและนิเวศวิทยา พบกระจายทั่ว ๆ ไป ตามป่าเบญจพรรณชื้นและป่าดิบแล้งใกล้ชายห้วยตามภาคต่าง ๆ ที่สูงจากระดับน้ำทะเล ๑๐๐-๕๐๐ เมตร
ประโยชน์ เนื้อไม้ ขัดเงาได้ดีใช้ทำพื้น ฝา เครื่องเรือน ด้ามเครื่องมือทางเกษตร เปลือก ให้น้ำฝาดสำหรับฟอกหนัง
|
ที่มา : จากหนังสือ "สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์" โดย องค์การสวนพฤกษศาสตร์ สำนักนายกรัฐมนตรี
|