กล้องโทรทัศน์ที่ช่วยในการมอง

กล้องโทรทัศน์มีหลายชนิดตั้งแต่ชนิดใช้มือจับ จนถึงกล้องโทรทัศน์วิทยุที่ครอบคลุม ระยะทางหลายไมล์ กล้องโทรทัศน์นำภาพมาสู่โฟกัส เพื่อว่านักดาราศาสตร์จะได้เหินรายละเอียดมากขึ้น ชนิดธรรมดาที่สุดคือกล้องโทรทัศน์แบบช่วยในการมอง ซึ่งรับแสงที่มองเห็นได้ กล้องโทรทัศน์ที่ช่วยในการมองมี 2 แบบ คือ แบบหักเหกับแบบสะท้อน

กล้องโทรทัศน์แบบหักเห
กล้องโทรทัศน์แบบสะท้อน

กล้องโทรทัศน์ดีกว่าตาเปล่า คือ มันขยายภาพให้โตขึ้น และรวบรวมแสงมากกว่าเพราะเลนส์หรือกระจกโตกว่าตา ทำให้ภาพชัดขึ้น

เชื่อกันว่ากล้องโทรทัศน์แบบหักเหได้รับการประดิษฐโดยแฮนส์ ลิปเปอร์ เซย์ ในฮอลแลนด์ ในปี 1608 กาลิเลโอสร้างกล้องโทรทัศน์ของตัวเองในปีต่อมา เขาทำแผนที่ของปากปล่องภูเขาไฟและค้นพบดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดี โดยการใช้กล้องโทรทัศน์ชนิดแรกนี้

เซอรไอแซคนิวตัน สร้างกล้องโทรทัศน์แบบสะท้อนในปี 1663 กล้องโทรทัศน์แบบสะท้อนประดิษฐ์ได้ข่ายกว่าและถูกกว่ากล้องโทรทัศน์แบบหักเห

ในปี 1789 เซอร์วิลเลียม เฮอเซล ได้สร้างกล้องโทรทัศน์แบบสะท้อนด้วยกระจกกว้าง 49 นิ้ว ในกล้องที่ยาวกว่า 40 ฟุต ซึ่งใหญ่กว่ากล้องโทรทัศน์แบบหักเหที่เคยสร้าง ด้วยกล้องโทรทัศน์ที่ก้าวหน้ากว่าและชัดกว่า นักดาราศาสตร์สามารถมองเห็นดวงดาวได้มากกว่าและชัดกว่า