Rhenium
(Re)
รีเนียม

เลขอะตอม 75 เป็นธาตุที่ 3 ในหมู่ VII B ของตารางธาตุ จึงเป็นโลหะและทรานซิชัน
น้ำหนักอะตอม 18602 amu
จุดหลอมเหลว 3170 ํc
จุดเดือด (โดยประมาณ) 5630 ํc
ความหนาแน่น 21.04 g/cc
เลขออกซิเดชันสามัญ +4, +6, +7 ที่สามัญน้อยลงได้ –1, +2, +3, +5

การค้นพบ

ธาตุนี้ค้นพบโดย Walter Noddach, Ide Tacke (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น Ida Noddach) และ O. Berg ในปี ค.ศ. 1925 จากสินแร่แพลทินัม และใน columbite โดยการตรวจสอบแร่เหล่านี้ด้วยรังสี X เขาทั้งสามตั้งชื่อธาตุนี้จาก Rhenus ซึ่งเป็นคำลาตินสำหรับคำว่า Rhine ของภาษาเยอรมัน (Rhine เป็นชื่อแม่น้ำไหลผ่านประเทศสวิสและเยอรมันลงไปในทะเลเหนือ)

ในปี ค.ศ. 1929 Ida และ Walter Noddach ก็สามารถเตรียมธาตุนี้ได้จากแร่ molybdenite ที่ได้จากประเทศนอร์เวย์

จนกระทั่งการค้นพบธาตุรีเนียมในปี ค.ศ. 1925 ในหมู่ VII B ของตารางธาตุมีเพียงธาตุเดียวเท่านั้น คือ แมงกานีส ส่วนเทคนีเซียมค้นพบในปี ค.ศ. 1937

การใช้ประโยชน์

เนื่องจากรีเนียมเป็นโลหะที่ค่อนข้างมีน้อยหรือหายากและมีราคาแพง การใช้งานจึงใช้ในกรณีเฉพาะที่ต้องการการใช้ประโยชน์ สมบัติจุดหลอมเหลวสูงและความแข็งแรง ณ อุณหภูมิสูง เช่นใช้เจือกับโลหะอื่น เช่น Re-N, Re-Mo, Re-Ir, Re-Pt เพื่อใช้ทำ thermocomples อุณหภูมิสูง, electrical contacts, องค์ประกอบของหลอดไฟ ฯลฯ นอกจากนี้รีเนียมและสารประกอบบางสารใช้เป็นตัวเร่งของปฏิกิริยาบางชนิดได้ด้วย

ความเป็นพิษ

รีเนียมไม่ปรากฎเป็นพิษ แต่ในรูปของผงอาจติดไฟได้
ผู้เขียน : ดร.ชัยวัฒน์ เจนวาณิชย์
ที่มา : รวบรวมจาก หนังสือสารานุกรมธาตุ