Beryllium
(Be)
เบริลเลียม

เลขอะตอม 4 เป็นธาตุแรกของหมู่ IIA ในตารางธาตุ จัดเป็นโลหะ
น้ำหนักอะตอม 9.0122 amu
จุดหลอมเหลว 1283 ํc
จุดเดือด (โดยประมาณ) 2970 ํc
ความหนาแน่น (จากการคำนวณ) 1.85 g/cc ที่ 4 ํc
เลขออกซิเดชันสามัญ + 2

การค้นพบ

ผู้ค้นพบ ในปี ค.ศ. 1797 Vauquelin ได้พบว่าเบริลเลียมเป็นองค์ประกอบหนึ่งของแร่ beryl

ในปี ค.ศ. 1828 Wohler และ Bussy เตรียมธาตุนี้ได้โดยรีดิวส์ BeCl2 ด้วยโลหะ K แต่ Be ที่ได้นั้นเป็นผงทีไม่บริสุทธิ์นัก

ในปี ค.ศ. 1899 Lebrau นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสตีพิมพ์ผลงานการเตรียม Be โดยวิธีการแยกสลายด้วยไฟฟ้า (electrolysis) ของโซเดียม เบริลเลียม ฟลูออไรด์ ได้ผลึกเล็ก ๆ ของ Be มีรูปหกเหลี่ยม (hexagonal) นอกจากนี้แล้วเขายังเตรียมโลหะเจือของ Be-Cu ได้ด้วย เบริลเลียมในรูปของสารประกอบมีกระจายทั่วไปในเปลือกโลกของเรา เปลือกโลกของเรามี Be 0.001 %

การใช้ประโยชน์

1. ใช้เป็นประโยชน์และวัตถุโครงสร้างของเท็คโนโลยีทางอวกาศ
2. ใช้เป็นตัวโมเดอเรเตอร์ (moderator) และ reflector ในเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์
4. ใช้ทำหน้าต่างพิเศษสำหรับหลอดรังสี -X
5. โลหะเจือ Be-Cu ใช้เติมในเชื้อเพลิงจรวด

ความเป็นพิษ

เบริลเลียมในรูปของฝุ่น ควันหรือไอ เมื่อสูดเข้าสู่ร่างกายเป็นพิษมาก ระดับการทนได้ของร่างกายคือ 0.002 mg/m3ของอากาศ เกลือของเบริลเลียมเมื่อสัมผัสกับผิวหนังอาจเป็นพิษได้ แต่เข้าสู่ร่างกายในปริมาณไม่มากไม่ปรากฎเป็นพิษต่อร่างกาย
ผู้เขียน : ดร.ชัยวัฒน์ เจนวาณิชย์
ที่มา : รวบรวมจาก หนังสือสารานุกรมธาตุ