เป็นดินอินทรีย์ที่เกิดในพื้นที่พรุซึ่งถูกปิดกั้นโดยสันดอน (Beachridge) หรือสันทราย (Sandy beach) ชายทะเล ทำให้พื้นน้ำส่วนหนึ่งแยกออกจากทะเลโดยสิ้นเชิง เกิดเป็นทะเลใน (Inland sea) หรือทะเลสาบ (Lake) นานวันเข้าน้ำเค็มก็ถูกชะล้างไปกลายเป็นทะเลสาบน้ำจืด (Freshwater lake) ต่อมามีพืชน้ำและพันธุ์ไม้นานาชนิดเกิดขึ้น เมื่อตายไปก็เกิดการสะสมซากพืชและอินทรียวัตถุอื่น ๆ มากขึ้นเป็นลำดับ เป็นชั้นหนามากเพราะการย่อยสลายที่เชื่องช้าของซากพืชและอินทรียวัตถุเหล่านี้เนื่องจากน้ำในพรุมีสภาพเป็นกรด ซากพืชและอินทรียวัตถุจึงถูกจุลินทรีย์ย่อยสลายได้ยาก เมื่อตกทับถมกันเป็นเวลานานจนกลายเป็นดินอินทรีย์ (Peat) ดินอินทรีย์ที่เกิดขึ้นในพื้นที่เช่นนี้เรียกว่า ดินอินทรีย์ที่ลุ่ม (Ombrogenous peat) เนื่องจากพื้นที่พรุเช่นนี้มักพบได้ในบริเวณพื้นที่ลุ่มต่ำใกล้ชายฝั่งทะเล เช่น พื้นที่พรุโต๊ะแดงในจังหวัดนราธิวาส เป็นต้น
ที่มา : ป่าพรุโต๊ะแดง โดยศูนย์วิจัยและศึกษาธรรมชาติป่าพรุสิรินธร