ป่าทุ่ง
ป่าทุ่งเกิดขึ้นภายหลังจากการเผาทำลายป่า ป่าชนิดนี้มีมากที่สุดทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งปรากฏว่าเป็นบริเวณที่ได้เคยทำไร่เลื่อนลอยติดต่อกันมานานในอดีต ดินมีลักษณะเป็นดินปนทรายหรือดินลูกรัง ปริมาณน้ำฝนมีน้อยในภาคนี้ จะมีป่าทุ่งแปลงเล็ก ๆ อยู่กระจัดกระจาย ส่วนป่าทุ่งแปลงใหญ่ที่สุดก็ได้กลายเป็นทุ่งหญ้าที่ไร้ประโยชน์ไป เช่นทุ่งกุลาร้องไห้ในจังหวัดสกลนคร
อย่างไรก็ดีในทุ่งหญ้าเหล่านี้จะมีต้นไม้ขึ้นกระจัดกระจายห่าง ๆ ต้น เป็นต้นไม้ที่แคระแกร็น ส่วนมากเป็นพันธุ์ไม้ของป่าเต็งรัง ลูกไม้จากไม้เหล่านี้ และจากแม่ไม้ของป่าใกล้เคียง มีโอกาสน้อยเหลือเกินที่จะเอาชนะหญ้าซึ่งขึ้นอยู่หนาแน่นในทุ่งหญ้าเหล่านั้นได้ หญ้าส่วนใหญ่คือหญ้าคา

ที่มา : จากหนังสือ "พืชกินได้และพืชมีพิษในป่าเมืองไทย" โดย สมจิตร พงศ์พงัน และ สุภาพ ภู่ประเสริฐ