ไม้สัก

ชื่อวิทยาศาสตร์ Tectona grandis Linn.f.

ชื่อวงศ์ VERBENACEAE

ชื่ออื่น

ปายี้ เส่บายี้ เป้อยี ปีฮือ

ลักษณะทั่วไป

ไม้ต้นขนาดใหญ่ ลำต้นตรง สูงได้ถึง ๓๐ เมตร ผลัดใบในฤดูร้อน เปลือกเรียบหรือแตกเป็นร่องตื้นเล็กๆ สีเท โคนต้นมักเป็นพูต่ำๆ ใบ เป็นใบเดี่ยว ต้นเล็กจะมีใบใหญ่มาก โคนใบมน ปลายใบแหลม ยางประมาณ ๒๕-๓๐ ซม. กว้างเกือบเท่าความยาว เนื้อใบสากคายสีเขียวเข้ม ด้านหลังใบสีอ่อนกว่า ถ้าขยี้ใบสดจะมีสีแดงช้ำ และเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ ดอก ออกเป็นช่อใหญ่หลวม ๆ ตามปลายกิ่ง ดอกมีขนาดเล็ก สีขาวนวล ร่วงง่าย เกสรผู้ ๕ อัน
ผล แห้ง เป็นกระเปาะค่อนข้างกลม วัดผ่าสูนย์กลางประมาณ ๒ ซม. เปลือกแข็ง ภายในโปร่งมีเมล็ด ๑-๓ เมล็ด

การกระจายและนิเวศวิทยา

พบทั่วไปตามป่าผลัดใบทางภาคเหนือ ที่ระดับความสูง ๕๐๐ เมตร ลงมา

ประโยชน์

ไม้สักให้เนื้อไม้ที่ทนทาน สวยงามใช้ในการก่อสร้างบ้านเรือน ต่อเรือ ต่อรถ แกะสลัก เครื่องมือกสิกรรม ลักษณะเนื้อไม้สีเหลืองถึงสีน้ำตาลมีมีเส้นสีแก่แทรก เลื้อยไสกบตกแต่งและซักเงาได้ง่ายและดีมาก แมลงไม่ชอบกัดแทะ

ที่มา : จากหนังสือ "สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์" โดย องค์การสวนพฤกษศาสตร์ สำนักนายกรัฐมนตรี