ไม้รัง

ชื่อวิทยาศาสตร์ Shorea siamensis Miq.

ชื่อวงศ์ DIPTEROCARPACEAE

ชื่ออื่น

เปา ฮัง เปาดอกแดง เรียง เรียงพนม ลักป้าว แลบอ

ลักษณะทั่วไป

เป็นไม้ต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูงถึง ๒๐ เมตร เปลือกลำต้นสีเทา แตกเป็นร่องเป็นสะเด็ดหนา ๆ ไปตามยาวลำต้น ใบ เป็นใบเดี่ยว ติดเรียงสลับ รูปไข่โคนใบหยกเว้าลึก ส่วนปลายใบค่อนข้างมน ใบอ่อนแตกใหม่เป็นสีแดง

ดอก เป็นช่อ ออกรวมกันเป็นพวงโตเหนือรอยแผลใบ ตามกิ่งและปลายกิ่ง ดอกย่อยสีเหลืองกลิ่นหอมอ่อนๆ จะออกหลังจากใบได้หลุดร่วงไปหมดแล้ว กลีบดอก มี ๕ กลีบ แทยงเวียนซ้อนกันเป็นรูปกังหัน หลายกลีบม้วนซ้อนเข้า ดอกจะหลุดร่วงง่ายมาก

ผล แข็ง รูปกระสวย หรือรูปไข่เล็ก ๆ ประกอบด้วยปีกสั้น ๒ ปีก ปีกยาวรูปใบพาย ๓ ปีก อาจยาวถึว ๑๐ ซม. โคนปีกห่อหุ้มตัวผล มีเส้นตามยาวของปีก ตั้งแต่ ๗ เส้น ขึ้นไป

การกระจายและนิเวศวิทยา:

เป็นไม้ที่ทนทานต่อความแห้งแล้งและไฟป่าได้ดีมาก พบมากตามป่าแดงหรือป่าเต็งรัง ทั่วไปทุกภาค ยกเว้นภาคใต้

ประโยชน์:

เนื้อไม้แข็ง นิยมนำมาทำสิ่งปลูกสร้างที่ต้องการความเข็งแรง และรับน้ำหนักมาก เช่น ทำพื้น รอด ตง คาน ทำส่วนประกอบของยานพาหนะ และด้ามเครื่องมือการเกษตรต่าง ๆ

ที่มา : จากหนังสือ "สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์" โดย องค์การสวนพฤกษศาสตร์ สำนักนายกรัฐมนตรี